sexta-feira

.

6922

Εγώ μπορώ να τυλίγω κονσέρβες σε όλη μου τη ζωή αγάπη μου για να ζήσουμε μαζί. Σήμερα το παρελθόν μου μου χάρισε έναν αναπτήρα. Τον πήρα αλλά δε σε πρόδωσα. Σου χάλασα το πληκτρολόγιο απλά και μόνο επειδή σου έγραψα όλο το  σύμπαν άρα μη θυμώσεις. Γράφω με μικρές πάυσεις. Φορούσα το αγαπημένο σουτιέν σήμερα και όλοι κοιτούσαν τα βυζιά μου, κι εγώ τα κοιτάω τώρα που σου γράφω και είναι τεράστια και με καυλώνουν, γιατί δεν είσαι εδώ να τα κατασπαράξεις; Είσαι τώρα ο ένας μου, ο  μεγάλος μου επιχειρηματίας μέσα στα μερικά τετραγωνικά σου και φαντάζομαι τη ζωή μας τόσο σοβαρά επειδή είμαστε τόσο ασόβαροι κι ανεύθυνοι κι ανώριμοι και μπορούμε να τσακωθούμε γιατί ο πισινός με κοίταξε τρία δευτερόλεπτα παραπάνω κι όμως μέσα σε όλη αυτή την ανωριμότητα μπορώ να σου κάνω δυο παιδιά με ονόματα μπαμπάδων και μαμάδων, ήθελα να είμαι εκεί γαμώ το σπίτι σου  ή να είσαι εδώ στο τεράστιο κρεβάτι που παράτησες αλλά τώρα το ζητάς. Θα ανοίξουμε ένα μαγαζί με κονσέρβες, θα βάζουμε πεθαμένες ζωές σε κονσέρβες, και θα τις πουλάμε, έτσι κι αλλιώς οι άνθρωποι αντιγράφουν τις ζωές μας και τις πουλάνε για λίγη σημασία. Εμείς θα τις πουλάμε ενα ευρώ κι εβδομήντα. Έτσουξε σήμερα το αεροπλάνο γιατί σε πήρε ο ύπνος, δεν ήμουν εγώ που σε ξύπνησα αγοράκι μου, η swiss air ήταν που όταν προσγειώθηκε σε ζητούσε. Κι ύστερα απογειώθηκε πάλι και σύρθηκε σαν τη ζωή μας τον λίγο τελευταίο καιρό  tale strike η ζωή μας αλλά σηκώθηκε το γαμημένο και πέταξε, αυτό περιμένω κι εγώ. Να μασταν εδώ τώρα και να κοιτούσες τα βυζιά μου και να σου τρεχαν τα σάλια και να τα ξεπάστρευες με μενα μαζί, να μου σκιζες το δέρμα στα χίλια και το κεφάλι μαζί. Είπα κεφάλι, και σε λίγες μέρες ετοιμάζομαι να φορέσω ένα καινούργιο. Θα περιμένουν οι κυρίες. Απέναντι το νοσοκομείο με τους καρκίνους κι απέναντι τα μαγαζιά με τις περούκες κι εγώ μαζί. Γειά σας έχω δέκα καρκίνους θέλω δέκα περούκες για τα δέκα κεφάλια μου. Αστείο ε; Ποτέ δεν θα ήθελα να δουλέυω απέναντι από τους καρκίνους. Θα προτιμούσα μέσα τους. Τώρα κάτσε να σκεφτώ τί πονάει. Ααα το έντερό μου  και παρόλο που πονάει κανόνισα να μαγειρέψω για ένα κορίτσι που δεν έχει πολύ κεφάλι το σάββατο, αφού δεν θα σε έχω εδώ στη βιδωμένη καρέκλα με τα κλειστά πατζούρια θα μαγειρέψω για αλλους εγώ. Σήμερα θα με ζήλευες πολύ. Όλα τα αγόρια κοιτούσαν τα βυζιά μου ,και μερικά με κέρασαν ποτά κι ένα αγόρι μου εξομολογήθηκε πως λιώνει για μένα κι εγώ ήμουν μαζί σου και δεν άκουγα τίποτα, σκεφτόμουν μόνο την επιχείρησή μας. Και είμαστε τόσο ανώριμοι σου λέω που μπορούμε να ζήσουμε με πλήρη σοβαρότητα τη ζωή, κι αν σκεφτούμε οτι μια μέρα θα πεθάνουμε μπορύμε να βάλουμε χίλια βουνά τα γέλια να την κοροιδέψουμε τόσο ωστε να μας αφήσει τελευταίους. Κουράστηκα πολύ και πρέπει να στείλω προκαταβολή για το σπίτι των ονείρων μας κοντά στις ανάσες του ποιητή. Ζω για την πρώτη Αυγούστου που τα λουλούδια της μαμάς σου θα περιμένουν να τα ποτίσουμε και θα κάνουμε τις πιο διακοπές στην πιολιοσίων. Καληνύχτα. Κάτσε να ρευτώ πρώτα. 'Η μήπως δεν ταιριάζει το ρέψιμο με τα βυζιά! Αρχίδια. Ταιριάζει και παραταιριάζει.